Το Σύνταγμα πέθανε, ζήτω το σύνταγμα...

Της δικαιοσύνης...

Επίθεση στην ιστοσελίδα του υπουργείο “Δικαιοσύνης” πραγματοποίησαν σήμερα το πρωί οι Anonymous. Στο βίντεο που αναρτήθηκε προειδοποιούνται όλοι όσοι έφεραν έναν ολόκληρο λαό στην εξαθλίωση και την κοινωνική καταστροφή. 

Μια βόλτα στο Λονδίνο

Από τις 15 Οκτωβρίου του 2011 ως σήμερα, το κίνημα Occupy London συνεχίζει ειρηνικά έξω από τον καθεδρικό ναό του αγίου Παύλου, στην καρδιά του Λονδίνου, την πορεία του. Βλέπεις εκεί το χημικό και οι κουκουλοφόροι μπάτσοι ανήκουν σε μια άλλη εποχή... 

Κοίτα πώς γίνονται τα πράγματα...

Simitis - Cohn-Bendit in Berlin

Παρέμβαση της ομάδας Real Democracy Now! Berlin/GR στην ομιλία Σημίτη - Cohn-Bendit στο Βερολίνο, 23/1/2011.

Το εξάμηνο του τρόμου

Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε σένα που από την πρώτη στιγμή αποδοκίμασες την 25η Μαΐου, το αίτημα για αλλαγή, την απαίτηση για στροφή σε μια λύση που μόνο η αναγέννηση σύσσωμης της δημοκρατίας μας μπορεί να φέρει.

Ο πιο σημαντικός είσαι εσύ

Στις 13 Δεκέμβρη του 2006 το περιοδικό Times ανέδειξε τον σημαντικότερο άνθρωπο της χρονιάς: Εσένα.

Το τρίπτυχο της επιτυχίας

Φασίστες, κομουνιστές και μαλάκες χαρακτήρισε ο Θεόδωρος Πάγκαλος τους Έλληνες Αγανακτισμένους. Οφείλω να συμφωνήσω απόλυτα μαζί του στο τρίτο σκέλος αυτής της κριτικής. Από τη στιγμή που κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος και αρτιμελής, συστήνεται σαν Αντιπρόεδρος κυβέρνησης και θεωρεί τον εαυτό του εκπρόσωπό μας, τότε ναι. Είμαστε μαλάκες.

Τις πταίει;

Στην αρχή έφταιγε εκείνος που πάντα φταίει. Ο προηγούμενος. Αυτός που ήταν πριν και τα άφησε όλα διαλυμένα. Που κορόιδευε το λαό και διέσυρε τη χώρα. Που μας έφερε όλους στο χείλος της καταστροφής.

Είμαστε το 99%

Τέρμα τα παραμύθια

Καλά ήταν τόσο καιρό τα αστειάκια, οι τηλεοπτικοί ψευτοαγανακτισμοί, οι έντυπες κωλοτούμπες και τα ραδιοφωνικά πισωγυρίσματα. Το κουτόχορτο τελείωσε.

Επαρχιακή κρίση

Είναι πια κοινώς αποδεκτό, πως ο μεγαλύτερος όγκος διαδηλωτών κατά τη διάρκεια του διήμερου των εγκαινίων της ΔΕΘ, αποτελείτο από τα τρένα των Αθηναϊκών συνδικάτων, τους ταξιτζήδες ολόκληρης της Ελλάδας και τους οπαδούς του Ηρακλή. Σε αυτό ήρθαν να συμπληρωθούν λιγοστές χιλιάδες απλών Θεσσαλονικιών, που με εξαίρεση κάποιων εκατοντάδων, αποδείχτηκαν ευάλωτοι στα δακρυγόνα της αστυνομίας. 

Ζήσε το μύθο σου ΙΙ

Το ανεπανόρθωτο πλήγμα του καλοκαιρινού τουρισμού της πρωτεύουσας από τις κατάπτυστες εκδηλώσεις αγανακτισμένων, ταξιτζήδων, φορτηγατζήγων, συνδικάτων, αντιεξουσιαστών και κάθε λογής ανεπιθύμητων αντιδραστικών, δέχτηκε γροθιά από την κίνηση ΜΑΤ της κυβέρνησης.

Με θέα το πέλαγο

Μετά την παταγώδη επιτυχία του «Καστελόριζο 2010», επικοινωνιολόγοι, πολιτικοί αναλυτές και δελφίνοι, με την αμέριστη συμπαράσταση του ίδιου του πρωθυπουργού, του τυπικού και όχι του Βενιζέλου, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη μουντάδα των κλεισμένων σε απρόσωπα κτίρια πρωθυπουργικών συνεντεύξεων.

Περπατώντας στο Σύνταγμα

Η 3η του Σεπτέμβρη κύλησε με την ομαλότητα που κυλά η ζωή στην μυθική μας χώρα. Ο κόσμος με χαρά γιόρτασε τα γεννέθλια της Συνταγματικής του ελευθερίας στην πλατεία που το 1843 βαφτίστηκε Πλατεία Συντάγματος. Μηχανοκίνητη πορεία ερχόμενη από την προϋπάντηση του μεγάλου ηγέτη της χώρας μας, με κόρνες και καραμούζες γιόρτασε την ιδρυτική διακήρυξη του δημοκρατικότερου πολιτικού κόμματος στην νεότερη Ελλάδα.

Η ώρα έφτασε

Η Ελλάδα (δεν) πεθαίνει

Αλλαγή ή θάνατος

Δεν θέλω να σχολιάσω ούτε να κρίνω μήτε θετικά μήτε αρνητικά, το υπερψηφισμένο, πια, νομοσχέδιο για την κακόμοιρη την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό θα το κρίνει η καθόλα αρμόδια εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα και τα –ο Θεός να τα κάνει- συνταγματικά όργανα.

Αυτό είναι το λιγότερο

Έσπασα το αυτοκίνητο μου προχθές, σε μία από τις αμέτρητες καινούριες λακκούβες που ακόμα δεν πρόλαβα να μάθω να τις αποφεύγω με κλειστά τα μάτια. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Είναι μόλις μια βδομάδα που έβγαλα το πόδι από το γύψο, γιατί το τσάκισα πριν κάνα δίμηνο, σε ένα τρυπημένο πεζοδρόμιο του κέντρου...

Η κρίση δεν γουστάρει αποκέντρωση

Γυρίζει ένας φίλος πριν μερικές μέρες από το χωριό, στην πρώτη δόση των ολιγοήμερων διακοπών του. Τον ρωτώ, λοιπόν, πώς τα πέρασε, μιας και βρήκε επιτέλους και ένα σπιτικό πιάτο ζεστό φαΐ της προκοπής από τη μανούλα του.