Περπατώντας στο Σύνταγμα

Η 3η του Σεπτέμβρη κύλησε με την ομαλότητα που κυλά η ζωή στην μυθική μας χώρα. Ο κόσμος με χαρά γιόρτασε τα γεννέθλια της Συνταγματικής του ελευθερίας στην πλατεία που το 1843 βαφτίστηκε Πλατεία Συντάγματος. Μηχανοκίνητη πορεία ερχόμενη από την προϋπάντηση του μεγάλου ηγέτη της χώρας μας, με κόρνες και καραμούζες γιόρτασε την ιδρυτική διακήρυξη του δημοκρατικότερου πολιτικού κόμματος στην νεότερη Ελλάδα.

Χρεοκοπίες και αγάλματα

Οφείλω να ομολογήσω ότι μέχρι το φετινό Μάιο, δεν είχα ποτέ μου διανοηθεί ότι θα κάνω τόσες βόλτες γύρω από τη Βουλή. Κάποιο απόγευμα, περπατώντας, χαζεύω την παράταξη των ΜΑΤ από τη Βασ. Σοφίας μέχρι την έξοδο του Μετρό στην Αμαλίας. Μια στιγμή, βρήκα τον εαυτό μου ασυναίσθητα, να παρατηρεί με προσοχή τα δύο μεγάλα αγάλματα που κοσμούν το περίβολο του κοινοβουλίου. Μιλώ για τα αγάλματα του Βενιζέλου από τη μία και του Τρικούπη από την άλλη.

Μπάχαλο δημοσίου ωραρίου

Αναρωτήθηκαν άραγε οι προστάτες των θεσμών και της δημοκρατίας πολιτικάντηδες και μεγαλοδημοσιογράφοι, τη συνέπεια με την οποία ξετυλίχθηκε το κουβάρι του μακελειού της πλατείας Συντάγματος από τους «μαρμαρωμένους επαναστάτες» και την αστυνομία, στις μεγάλες συγκεντρώσεις του Ιουνίου;

Είναι πράγματι άξιο προσοχής...