Το κλάμα της ΔΗΜΑΡ

Στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του ως γραμματέας της ΔΗΜΑΡ, ο Σπύρος Λυκούδης δάκρυσε εξαιτίας της αριστερής στροφής που κάνει το κόμμα του από τη στιγμή που αποφάσισε να μην συμμετέχει στην κυβέρνηση και να δηλώνει παρών σε κάθε κρίσιμη πολιτική στροφή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.

Ένδοξες στιγμές

Παρακολουθώντας τη βωβή εικόνα της Όλγας Τρέμη των Σανέλ στην συνέντευξη του Ολάντ μέσα στα πολυτελή δωμάτια του ιστορικού γαλλικού βασιλικού ανακτόρου, τολμώ να ομολογήσω πως μου ήρθαν στο μυαλό ιστορικές στιγμές Λουδοβίκων, Μαρίων Αντουανετών, γκιλοτίνων και γαλλικών επαναστάσεων. Ωραίες εποχές...

Ο Γιωργάκης στην Τουρκιά

Στην Κωνσταντινούπολη γιόρτασε την φετινή 25η Μαρτίου ο Γιώργος Παπανδρέου. Κύκλοι κοντά στον πρώην πρωθυπουργό τονίζουν ότι ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς βρίσκεται στην Τουρκία μια τέτοια μέρα, με μοναδικό σκοπό να λύσει εκείνη την παρεξήγηση με την απαράδεκτη ευχή “πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θα ‘ναι”. Ως ένδειξη καλής θέλησης, μάλιστα, προκάλεσε τους γείτονες να ξαμολήσουν τις φρεγάτες τους ως τον Σαρωνικό. Είμαστε τόσο απασχολημένοι με τη διαφύλαξη της παρθενίας της παρέλασης, που δεν θα τους πάρει χαμπάρι κανείς.

Τζουράσικ ΓΑΠ

Την εξωτική Κόστα Ρίκα για το επόμενο συμβούλιο σοσιαλιστών του κόσμου επισκέπτεται ο Γιώργος Παπανδρέου. Τη χώρα που αναβίωσαν οι παχυλοκεφαλόσαυροι του Στίβεν Σπίλμπεργκ, επέλεξαν να συναντηθούν οι σύντροφοι του πρώην πρωθυπουργού της χώρας.

Η γριά κότα

Την πρόθεση του να θέσει υποψηφιότητα για την αρχηγεία του ΠαΣοΚ εξέφρασε ο Στέφανος Τζουμάκας. Το ιστορικό στέλεχος της παράταξης παρατηρώντας την οργιώδη προβολή των βλεφαροαϊλάινερ του άλλου μεγάλου σοσιαλιστή Κίμωνα Κουλούρη, πήρε δυναμικά τη σκυτάλη.

Στα παπάκια του

Παράτησε το πρωθυπουργιλίκι ο πράσινος Γιωργάκης και ξεκίνησε επίσημα τη διεθνή του καριέρα, αρχίζοντας τις περιοδείες του σε χώρες που δεν διατρέχει ακόμη κίνδυνο να συλλέξει φρέσκα ζαρζαβατικά. 

Carmina Burana, Μέρος Δεύτερο

O’ Fortuna (Ω Τύχη) λέγεται το περιβόητο πρώτο μέρος στην Carmina Burana του Orff, που για τους περισσότερους από εμάς έγινε γνωστό τη δεκαετία του '80, με τον Ανδρέας Παπανδρέου ανεβασμένο στο μπαλκόνι να μαγνητίζει και να φανατίζει ένα πλήθος ηλιθίων. Υπάρχει όμως και ένα όχι και τόσο γνωστό στο ελληνικό κοινό, δεύτερο μέρος της διαβόητης αυτής συμφωνίας. 

Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Δεν έχει προλάβει να σωπάσει το ανατριχιαστικό χειροκρότημα, οι σκοτεινές ιαχές των κομματόσκυλων του Πανελλήνιου -και καλά- Σοσιαλιστικού Κινήματος και ξαναθυμήθηκα πώς είναι να είσαι πρωθυπουργός και να κάνεις αντιπολίτευση στον εαυτό σου: 

Η αντιπολιτευτική κυβέρνηση της κυβερνητικής αντιπολίτευσης.  

Λέξεις βαριές σαν ιστορία

Τι είναι ο εθνικιστής; Ποιος είναι ο σύντροφος; Τι μέρος του λόγου είναι ο σοσιαλιστής, ο αριστερός και ο αναρχικός; Ξυρίζει ο φασίστας το μουστάκι σαν χιτλερικό ποντικοκούραδο και χαιρετά τους γείτονες στο δρόμο σα Ρωμαίος εκατόνταρχος; Έχει πιει κανείς φραπέ με αναρχικό ή Μεταξά πέντε αστέρων με δεξιό, να μου πει και μένα τι είναι αυτοί;

Για τη μελίγκρα ρε γαμώτο

Αφαίρεσε, μας είπαν πριν δυο- τρεις μέρες, ο πρωθυπουργός- βιτρίνα τις αρμοδιότητες του αντιπροέδρου- κηφήνα, για να τις αναλάβει και αυτές ο αληθινός πρωθυπουργός- αντιπρόεδρος Βου.

Και όμως υπάρχει ακόμα

Μπορεί ο Σοσιαλιστής της στέγης να υπάρχει ακόμα και σήμερα; Και όμως μπορεί... Οι φωτογραφίες είναι σημερινές. Από την επίσκεψη του πρωθυπουργού ΓΑΠ στην Άρτα... Μπορεί να αληθινές και όχι μοντάζ; Και όμως μπορεί. Ο Σοσιαλιστής της στέγης ζει και βασιλεύει. Είναι ανάμεσα μας και περιμένει...

Ο Σοσιαλιστής της στέγης

Αν ζούσε σήμερα ο Δαρβίνος, σίγουρα η χαρά του θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη μέρα που ανακάλυψε τα νησιά Γκαλαπάγκος. Θα είχε μπροστά του ολοζώντανο το νέο εξελιγμένο ανθρώπινο είδος, που ακούει στο όνομα Σοσιαλιστής.