Πολιτικός πολιτισμός

Μου 'χει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι από το 2010 και την καταστροφή της χώρας μέχρι σήμερα, δεν έχει πέσει ούτε μια φορά στη βουλή ξύλο. Ούτε ένα μπινελίκι της προκοπής. Μόνο ελάχιστοι τσαμπουκάδες, κάποιες μισογύνικες κουτοπονηριές, τα αρχίδια του Μεϊμαράκη και πολλές παραφουσκωμένες παραπολιτικές δημοσιογραφικές πληροφορίες. Τίποτε άλλο.

Ελληνική επιτυχία

Λίγες μόλις μέρες κράτησε η “εθνική ενότητα” που έφερε ο Αντώνης Σαμαράς με τις συλλήψεις των χρυσαυγιτών. Η σκληρή πραγματικότητα μας ξαναβρίσκει απροετοίμαστους, όπως πάντα.

Οι άνθρωποι που μιλούν στον εαυτό τους

Την τελευταία εβδομάδα δύο μεγάλες κατηγορίες πολιτών μιλούν με μανία στον εαυτό τους. Είναι οι δημοσιογράφοι και οι "πατριώτες".

Η απόλυση δεν είναι ντροπή

Ζούμε στην εποχή που οι λέξεις απόλυση και ανεργία έχασαν το νόημα τους, μόνο και μόνο γιατί μετατράπηκαν από την πιο δυσάρεστη εξέλιξη στη ζωή κάποιου -εξαιρείται η υγεία- σε καθημερινή ρουτίνα. Κι όμως, υπάρχουν μερικές απολύσεις που αναιρούν τον κανόνα του "κάποιες δουλειές είναι ντροπή".

Όταν αφρίζει το πάνελ

Όσο κι αν προσπαθούμε να στύψουμε το μυαλό μας, η μέθοδος που εφαρμόζεται για να ληφθεί ένα εισπρακτικό μέτρο τα τέσσερα τελευταία χρόνια είναι μία και πολύ απλή.

Η ανελευθερία του Τύπου

Στις 3 Μαΐου ήταν η παγκόσμια μέρα της ανεξαρτησία του Τύπου και για μία ακόμη φορά θυμηθήκαμε ότι η Ελλάδα είναι μία τυπική “μερικώς ελεύθερη χώρα” με μία “εν μέρει ελευθεροτυπία”.